കൃഷ്ണപ്രേമപ്രചുരിമ

“എന്റെ കണ്ണാ! പ്രാണപ്രിയനേ! കാലങ്ങളായി എന്റെ മിഴിയിണകൾ പൊഴിക്കുന്ന അശ്രുപൂജയിൽ ഇനിയും അങ്ങ് സംപ്രീതനായില്ലേ!”

“ദയാമൂർത്തിയായ എന്റെ കൃഷ്ണഭഗവാനേ! പാഞ്ചാലദേശത്തിലെ ദ്രുപദരാജപുത്രിയായ ഈ ദ്രൗപദിയുടെ യഥാർത്ഥനാമം 'കൃഷ്ണ' എന്നാകയാൽ എത്ര ഭാഗ്യവതിയാണ് ഞാൻ!”

“പരമകാരുണികനായ എന്റെ ശ്രീകൃഷ്ണഭഗവാനെ! ആത്മമിത്രമേ! കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധം അതിജീവിച്ച ഈ ഭാഗ്യഹീനന് ആ തൃച്ചേവടികളാണ് എന്നും അഭയം.”

“എന്റെ കൃഷ്ണാ! ഗോവിന്ദാ! കമലനയനാ! എന്റെ സഹോദരപുത്രനായി ഈ നിർഭാഗ്യവതിയായ മാതാവിന്റെ ജീവിതത്തിലെത്തിയ ഉണ്ണിക്കണ്ണാ! എന്റെ ഭാഗ്യതാരകമേ!”

“എന്റെ സർവ്വസ്വവുമായ ഭഗവാനേ! ശ്രീകൃഷ്ണ പരമാത്മാവേ! അങ്ങയുടെ ദൈവികലീലയുടെ ഭാഗമായി യാദവകുലം വംശനാശത്തിലേക്ക് അടുത്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.”

“ചിദാനന്ദസ്വരൂപനായ ഭഗവാനേ! കൃഷ്ണാ! വാസുദേവാ! അങ്ങ് ഭൗതിക ജീവിതം അവസാനിപ്പിച്ചു പോയതു മുതൽ വിശുദ്ധവനങ്ങളിലും തീർത്ഥാടന കേന്ദ്രങ്ങളിലും ആശ്രമങ്ങളിലും…”

“എന്റെ ഭഗവാനേ! മധുസൂദനാ! കാർമുകിൽവർണ്ണാ! ആനന്ദരൂപിയായ രാജകുമാരാ! സതീർത്ഥ്യന്റെ രൂപത്തിൽ എന്നെ പുണർന്നു നിന്ന ലോകൈകനാഥാ!”

“എന്റെ കൃഷ്ണഭഗവാനേ! ജീവനാഥനായ മഹാപ്രഭോ! അങ്ങയുടെ ദിവ്യസ്പർശനമേറ്റ നിമിഷം മുതൽ ഈയുള്ളവൾ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ആനന്ദവതിയായ സ്ത്രീയായി മാറി.”

“മകനേ! കൃഷ്ണാ! ഉണ്ണിക്കണ്ണാ! പരംപൊരുളിനെ തന്നെ സ്വന്തം അരുമ സന്താനത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ വളർത്തി വാത്സല്യാമൃതം ചൊരിയുവാൻ അത്യപൂർവ്വ ഭാഗ്യം ലഭിച്ച…”

“എന്റെ ഉണ്ണിക്കണ്ണാ! ഓമനക്കുഞ്ഞേ! ഉലകം മുഴുവനും നിന്നെ ജഗദീശ്വരനായിക്കണ്ട് പല നാമങ്ങൾ ഉരുവിട്ട് ആരാധിക്കുന്നുണ്ടാവാം.”

“എന്റെ കൃഷ്ണാ! മകനേ! എന്റെ പുത്രനായി വന്ന ജഗന്നിയന്താവേ! വിശ്വത്തിനു നാഥനായവൻ ഈ സാധു മനുഷ്യന്റെ സന്താനമായി വന്നു പിറക്കുവാൻ എന്തു ജന്മാന്തരപുണ്യമാണു…”

“വിശ്വനാഥനായ എന്റെ പുത്രാ! കൃഷ്ണാ! ഉണ്ണീ! പരംപൊരുൾ തന്നെ എന്റെ ഉദരത്തിൽ എട്ടാമത്തെ പുത്രനായി ഉയിർക്കൊണ്ട നിമിഷം മുതൽ ഈ മാതാവു കടന്നു പോയ കൊടിയ…”

“എന്റെ പ്രാണപ്രിയനേ! ഗോവിന്ദാ! ഭഗവാനേ! അവിടുത്തെ പട്ടമഹിഷീ പദം അലങ്കരിക്കുവാൻ മഹാഭാഗ്യം ലഭിച്ച ഈ ജന്മത്തിലെ അവസാന നിമിഷങ്ങൾ അടുക്കുകയാണെന്നു…”

“ത്രികാലജ്ഞാനിയായ ശ്രീകൃഷ്ണ പരമാത്മാവേ! ഈ ധന്യജന്മത്തിൽ എന്റെ മാതുലനായി വന്ന മഹാപ്രഭോ! കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധഭൂമിയിൽ എന്റെ അന്ത്യനിമിഷങ്ങൾ അടുക്കുകയാണ്.”

“എന്റെ ഭഗവാനെ! കൃഷ്ണാ! ആത്മസുഹൃത്തായി നിലകൊണ്ട പരംപൊരുളേ! യമധർമ്മപുത്രനായി കുന്തീ മാതാവിൽ പിറന്ന ഈ യുധിഷ്ഠിരൻ പരമാത്മസ്വരൂപനായ അങ്ങു നിർദ്ദേശിച്ച…”

“കൃഷ്ണാ! ഗോവിന്ദാ! ചക്രപാണേ! ശരശയ്യയിൽ വീണുകിടക്കുന്ന ഈ ഭീഷ്മരുടെ അന്ത്യാഭിലാഷം അങ്ങയെ ദർശിച്ചു കൊണ്ട് ഇഹലോകവാസം വെടിയുക എന്നതു മാത്രമാണ്.”

“ലോകൈക നാഥനായ ശ്രീകൃഷ്ണ പരമാത്മാവേ! രക്തപ്പുഴയൊഴുകുന്ന ഈ കുരുക്ഷേത്രയുദ്ധഭൂമിയിൽ അർജ്ജുനൻ തൊടുത്ത മാരകമായ അസ്ത്രങ്ങളാൽ ദേഹമാസകലം മുറിവേറ്റ്…”

“എന്റെ ഭഗവാനേ! കൃഷ്ണാ! മഹാഗുരോ! ആത്മമിത്രമേ! അങ്ങെനിക്ക് സർവ്വസ്വവുമാണ് മഹാപ്രഭോ! അങ്ങയുടെ പതിനൊന്നാം വയസ്സിൽ അക്രൂരരാജനൊപ്പം മഥുരാപുരിയിൽ…”

Malayalam poetry · 22 poems of love, longing, the Guru, freedom, the mother and the human journey.

English poetry · the 22 poems of Snehamanthranangal, with the poet's own notes on each.

Malayalam poetry · 22 poems on prayer, nature, family, love and the mystery of life beyond.

English prose · the 18 devotional soliloquies of Krishna’s dearest ones, in English.